روزنامه قانون: «پزشکان به اهالی هنر اعتماد کنند و سعه‌‌صدرشان را بالا ببرند». این را حسن جوهرچی همین چند وقت پیش در واکنش به اعتراضات جامعه پزشکی نسبت به سریال «در حاشیه» گفته بود. اولین اعتراضات به این سریال طنز از سال گذشته شروع شد. همان روزهایی که مهران مدیری با وعده ساخت «اتاق عمل» به تلویزیون بازگشت، رئیس سازمان نظام پزشکی به این مسئله واکنش نشان داده و در نامه‌ای اعتراضی موضع نظام پزشکی را نسبت به ساخت سریالی پیرامون جامعه پزشکی کشور بیان کرد. پس از این اتفاق برای مدت کوتاهی ساخت این سریال متوقف شد و با انجام اصلاحاتی فیلمبرداری مجددا از سر گرفته شد.

 قبل از شروع سال جدید و در تبلیغات برنامه‌های نوروزی تلویزیون، سریال جدید مهران مدیری به چشم می خورد. وزیر بهداشت با انتشار نامه‌ای که ادبیاتی مشابه نامه دکتر زالی، رئیس سازمان نظام پزشکی داشت، مراتب اعتراض خود به ساخت و پخش این سریال را اعلام کرد. داستان اعتراض ها اما پس از پخش سریال، وارد فاز جدیدی شد؛ در حالی‌که هنوز چند قسمتی از پخش این سریال نگذشته بود سایت سازمان نظام پزشکی شیوه اعتراض خود را تغییر داده و با فراخوانی بسیار عجیب، از همکاران تحصیلکرده خود دعوت کرد تا در کمپین اعتراضی به این سریال ثبت نام و در صورتی که آمادگی حضور در تجمع را نیز دارند اعلام کنند. کم کم محتوای «در حاشیه» و اعتراضات پزشکان کار خودش را کرد و جدیدترین ساخته مهران مدیری به انزوا رفت تا جایی که بسیاری معتقد بودند پشت صحنه این مجموعه بامزه‌تر است.

 ساخت مجموعه‌های طنز درباره یک صنف خاص همیشه اعتراضاتی را در پی داشته است. صاحبان مشاغل معتقدند به صنف آن‌ها توهین می‌شود و هنرمندان هم معتقدند باید آستانه تحمل بالا باشد تا سریال‌های با‌کیفیت بالا تولید شوند. نمونه‌های بارز سریال‌هایی که اعتراضی را در پی نداشت و رفته رفته بهتر شد، «پایتخت» بود که با وجود استفاده هنرپیشه‌های آن از لهجه مازندرانی، مورد استقبال مردم باظرفیت و شوخ طبع این خطه قرار گرفت و گفته می‌شد در زمان پخش خیابان‌های مازندران خلوت‌تر هم می‌شد.  اهالی ورزش هم در این زمینه سعه صدر بالاتری دارند. در سه دهه اخیر فیلم‌هایی با محوریت فوتبال در سینمای جهان تولید شده که برخی از آنها همچون «فرار به سوی پیروزی» ساخته جان هیوستون و «نام من جو است» ساخته کن‌لوچ با موفقیت خوبی هم روبه‌رو شده‌اند.

 همچنین فیلم‌ حالا خاطره شده «دو هاف تایم در جهنم» با موضوع فوتبال در جنگ جهانی دوم جلوی دوربین رفته است. «فوتبال شائولین» اثر استیون چو که در سال 2001 ساخته شد و محصول مشترک هنگ کنگ، چین و آمریکا بود یکی از موفق‌ترین نمونه‌های ترکیب کمدی و فوتبال بود. اثری که در نهایت به پرفروش‌ترین فیلم کمدی – ورزشی تاریخ سینمای هنگ کنگ تبدیل شد. در ایران نیز سینما و تلویزیون گاه به فوتبال پرداخته و آثاری با درجات کیفی متفاوتی را پیش روی مخاطبان خویش قرار داده‌اند. مجموعه‌هایی که هیچگاه واکنش شدیدی را از سوی اهالی ورزش نداشته است.  در ادامه مروری داریم بر سریال های طنزی که در سال‌های اخیر در رابطه با ورزش ساخته شده است:

   به سوی افتخار (سیروس مقدم) 1377




هر چند سیروس مقدم آن روزها کارگردان نام‌آشنای تلویزیون نبود و تازه همکاری‌اش را با داوود میرباقری در سریال «امام علی(ع)» به پایان برده بود  اما پا به میدان فوتبال گذاشت تا در روزهای اوج این ورزش که همه ذهن‌ها درگیر جام جهانی فرانسه بود، اثری قابل اعتنا و پرطرفدار روانه آنتن تلویزیون کند.

به سوی افتخار که ماجرای یک تیم محلی فوتبال بود، پای فوتبالیست‌های قدیمی را هم به قاب تلویزیون کشاند تا در نقش‌های فوتبالی ظاهر شوند که از آن جمله می‌توان به مرحوم مجید سبزی و غلام فتح‌آبادی دو بازیکن سابق پرسپولیس اشاره کرد.

مقدم بعدها درباره این سریال گفت: «به سوی افتخار نخستین سریال شبکه سه در بدو تاسیس و هدفش جوانان و ورزش بود. آن روزها در فوتبال بحث بازیکن‌سالاری و دلالی مطرح شده بود و من هم سوژه فوتبال و مسائل پشت پرده آن را انتخاب کردم. سریال در زمان خودش بازتاب خوبی داشت، چون مسائل تازه‌ای در آن مطرح شده بود، ولی به لحاظ ساختار و شکل اولین تجربه سریالی من بود و نقاط ضعف زیادی داشت».

   مرد دو هزار چهره (مهران مدیری) 1387


,طنزهایی که ورزشی ها را ناراحت نکرد! درحاشیه,مهران مدیری,پزشک,سینما ، تئاتر و تلویزیون


این مجموعه دنباله‌ مجموعه تلویزیونی مردهزارچهره بود که درنوروز ۱۳۸۷ از تلویزیون پخش می‌شد .مهران مدیری (مسعود شصت‌چی) با همان دیالوگ معروف «من اشتباهی بودم» این بار در قالب یک سرمربی فوتبال (مسعود شکیبا) ایفای نقش کرد. دیالوگ‌های به یاد ماندنی مدیری و کنایه‌هایی که در این سریال به برخی روزنامه‌نگارهای دلال و بوقچی‌هایی که پول می‌گرفتند و لقب می‌دادند زده شده بود، از نقاط قوت این سریال بود. ولی بی‌شک جالب‌ترین سکانس سریال جایی بود که شکیبا یکی از خبرنگاران را به جرم سوالات زیادی که در کنفرانس مطبوعاتی می‌پرسید، به سبک امیر قلعه‌نویی از سالن کنفرانس بیرون کرد.

این سریال  البته اعتراضاتی را هم در پی داشت ولی خیلی زود فروکش کرد. «امیر مهدی ژوله» نویسنده قسمت‌های فوتبالی سریال «مرد دوهزار چهره» هم در پاسخ به واکنش‌هایی که نسبت به این سریال صورت گرفت، گفت: «کسانی که خود درگیر فوتبال هستند  یا  آن را پی‌گیری می‌کنند، می‌دانند که چنین مسائلی در فوتبال ما وجود دارد و بسیاری از این مشکلات علنی شده و مسائلی است که مخاطب نسبت به آنها آشنایی دارد و موارد عجیب و غریب یا نادری در این سریال طرح نشده است».

   در مسیر زاینده‌رود (حسن فتحی) 1389


,طنزهایی که ورزشی ها را ناراحت نکرد! درحاشیه,مهران مدیری,پزشک,سینما ، تئاتر و تلویزیون


این سریال که در ماه مبارک رمضان پخش می‌شد، طنز نبود ولی حاشیه‌های جالبی را سبب شد.  مهران سارنگ (اشکان خطیبی) یک فوتبالیست ثروتمند تهرانی بود که برای عقد قرار‌داد با یک تیم اصفهانی به این شهر سفر می‌کند و به خاطر عصبانیت، هنگامی که با نامزد اصفهانی خود در خیابان در حال رانندگی است مرتکب قتل می شود تا مسیر زندگی این فوتبالیست به یکباره تغییر کند. پس از پخش این مجموعه تلویزیونی اعتراض‌های فراوانی نسبت به لهجه اصفهانی به کار رفته در آن شکل گرفت. عده‌ای معتقد بودند این لهجه مردم اصفهان نبوده و آن‌را لهجه مردم حواشی اصفهان دانستند. محمدتقی رهبرنماینده اصفهان در مجلس شورای اسلامی با تذکر نسبت به رئیس صدا و سیما این مجموعه را توهین به مردم اصفهان قلمداد کرد. استاندار اصفهان هم خواستار توقف پخش این مجموعه شد. در نهایت مشکل با یک عذرخواهی حل شد.

   سه پنج دو (حسین سهیلی زاده) 1390


,طنزهایی که ورزشی ها را ناراحت نکرد! درحاشیه,مهران مدیری,پزشک,سینما ، تئاتر و تلویزیون


 سریال «سه پنج دو» ساخته حسین سهیلی‌زاده طنزی بود که با هدف نقد اجتماعی ورزش کشورمان و در قالب قصه‌ای خانوادگی، سعی در بازگو کردن معضلات ورزش و پشت پرده‌های آن داشت. این کار بین همه سریال‌هایی که با موضوع ورزش تا آن موقع ساخته شده بود، تنها سریالی بود که با زبان طنز، منحصرا به ورزش فوتبال و حواشی آن می‌پرداخت.

این درحالی است که تا قبل از آن در سریال‌های ساخته شده با مضمون ورزشی، بیشتر از ورزش به عنوان محور فرعی داستان استفاده شده بود و قصه اصلی در قالب درام با چاشنی ورزش به خورد بیننده داده می‌شد.

«سه پنج دو» داستان یک خانواده طبقه متوسط است که پس از مرگ بزرگ خاندان فامیل، همه ثروت او به پدر خانواده (حشمت خان با بازی فرهاد آئیش) می‌رسد و حشمت خان و خانواده‌اش که پیش از این زندگی معمولی داشتند، با خرید باشگاه ورزشی، ثروت باد آورده خود را تثبیت می‌کنند.

در حالی که در ابتدای پخش این سریال، سروصدای زیادی به پا شد و کار توانست بسیاری از مردم به‌ویژه طرفداران ورزش فوتبال را مشتری خود کند، اما رفته رفته با پخش قسمت‌های بعدی از تعداد بینندگان آن به طور چشمگیری کاسته و انتقادها از این سریال بیشتر و بیشتر شد.

در بلبشوی مشکلات فدراسیون و تلویزیون برای حق پخش، عزیز محمدی در گفت‌وگویی حیرت انگیز گفت: «در سریال سه پنج دو که ضد فوتبال بود تلویزیون رقمی در حدود ۴ میلیارد تومان هزینه کرد ضمن اینکه درآمد تبلیغات بین سریال و زیرنویس‌ها نیز به تهیه کنندگان این سریال رسیده است».

   آخرین بازی (حسین سهیلی زاده) 1393


,طنزهایی که ورزشی ها را ناراحت نکرد! درحاشیه,مهران مدیری,پزشک,سینما ، تئاتر و تلویزیون


قباد 2-5-3 (امیرحسین رستمی) بازنشسته شده و به دلالی روی آورده بود. شخصیت بامزه و بازیگوش رستمی این بار و در بستر دیگری با اتفاقات جالب، مواجه می شد.  هرچند که عوامل فیلم شخصیت‌هایی مثل علی دایی و امیر قلعه‌نویی را هم به پشت صحنه سریال آوردند ولی «آخرین بازی» هیچگاه نتوانست آن‌طور که باید با مخاطبانش ارتباط برقرار کند.

  پژمان (سروش صحت) -1391

 یکی از جذاب‌ترین سریال‌های تلویزیونی با حضور بازیکن سابق پرسپولیس و تیم‌ملی در تلویزیون آغاز شد. پیمان قاسمخانی نویسنده مجموعه پژمان ریسک کرد و درحالی‌که همگان از عدم موفقیت مجموعه‌هایی بر پایه فوتبال می‌گفتند یک فیلمنامه خوب نوشت. پژمان خیلی خوب گرفت. شوخی‌ها به اندازه بود، بازی‌ها غلو شده نبود و از همه مهم‌تر بازی خوب پژمان جمشیدی بود که خیلی‌ها را  انگشت به دهان کرد. «پژمان» آنقدر دیده شد که حتی علی کریمی که معمولا به دلیل صرف شام و وقت خوابش سریال‌های تلویزیونی را نمی‌بیند از «پژمان» تمجید کرد؛ «سریال خوبی است. در این چند شب هم سریال را دیدم اما به نظر من هنرپیشه‌ها و بقیه قشرها هم یکسری مسائل و مشکلاتی دارند که می شد به آنها هم اشاره کرد.

 من نمی‌گویم فوتبالیست‌ها ایرادی ندارند و همه چیز درست است ولی به هر حال یکسری چیزهای مثبت هم هست که می شد به آن‌ها پرداخت». اتفاقی که در نهایت افتاد و کریمی را راضی کرد.  نکته جالب پژمان حضور فوتبالیست‌هایی مثل آرش برهانی، خسرو حیدری، بهروز رهبری‌فر و حمید درخشان بود. بازی جالب رهبری‌فر هم از نقاط قوت این سریال بود. هرچند بعدها او پشت پرده‌هایی را هم از این سریال رو کرد. در بحبوحه شکست‌های پی‌در پی‌ درخشان و پرسپولیس، رهبری‌فر که تبدیل به منتقد درجه یک او شده بود یک پست در اینستاگرامش منتشر کرد و نوشت: «درخشان دو سال پیش رفت فیلم بازی کرد و همانجا نشان داد که مربی بزرگی نمی شود. نکته جالب اینکه اصلا استعداد نداشت. اودیالوگ‌هارانمی‌توانست حفظ کند و در برخی از سکانس های سریال پژمان داشت سکته می کرد».

 صحبت‌ها و انتقادات از مجموعه‌های طنز مثل «در حاشیه» بی سابقه نبوده ولی هیچگاه به این شدت نبوده که به اعتراضات خیابانی هم کشیده شود. وظیفه طنزنویسان شوخی با مسائل و مشکلاتی است که در جامعه وجود دارد و بیان آن به هر دلیلی ممکن نیست. امرا...  احمدجو، کارگردان سریال خاطره‌انگیز «روزی روزگاری» در واکنش به انتقادات از سریال «در حاشیه» صحبت جالبی را بیان کرده؛ «پزشکان فکر نکنند تافته جدا بافته هستند».