آکاایران: در این مقاله اشعار جدید مناجاتی مخصوص ماه مبارک رمضان 98 را برایتان گردآوری کرده ایم. امیدواریم از این اشعار و زمزمه های مناجات ماه مبارک لذت ببرید. التماس دعا (آکاایران)

 

 زمزمه ی مناجات ماه مبارک رمضان

 

همیشه غیر تو را کرده ام طلب از تو
ببخش! نیت و مقصود من الهی نیست

مرا به سوی خودش می کشد چنان نفسم
که یک دو گام دگر تا خود تباهی نیست

فقط تو مشتری دست خالی ام هستی
اگرچه پیش تو دل گاه هست و گاهی نیست

اگر مرا نخری ورشکست خواهم شد
کمک که وضعیتم ، وضع رو به راهی نیست

تو دست یخ زده ام را گرفتی و انگار
به نامه ی عملم اصلاً اشتباهی نیست

دوباره بر سر سفره نشاندیم امسال
اگرچه بنده ی تو عبد دل بخواهی نیست

به روضه روزه ی خود باز می کنم زیرا
برای روزه که بی روضه جایگاهی نیست

سلام ماه خدا بر لب تو خون خدا
سلام بر لب زخم تو سید الشهدا

اشعار مناجاتی با امام حسین

اشعار مناجاتی امام حسین

رمضان آمد و من آمده ام
باز هم قید خودم را زده ام

راه گم کرده ترین بنده منم
پیش چشمان تو شرمنده منم

میزبانی و منم مهمانت
لقمه ای اشک بده از خانت

رمضان آمده با طعم دعا
سفره انداخته اند در همه جا

سر این خوان همه نوع آدم هست
شاه اگر هست گدایی هم هست

عمر یک سال جلوتر رفته
از خودم حوصله ام سرفته

یازده ماه گناه آلودم
من همانم که همیشه بودم

چشم، حقّ بدنم را خورده
هر کسی خواست دلم را برده

خو گرفته است به بن بست خودم
طاقتم طاق شد از دست خودم

سالها در تن خود گم شده ام
تاجر سفره ی گندم شده ام

لحظه هایم به تجارت رفته
از کفم این همه فرصت رفته

مددی من به خودم برگردم
جان بگیرم به تنم برگردم

روسیاهم خدایا چه کنم ؟
بی پناهم خدایا چه کنم؟

من بدم شاه ولی بد نکند
پشت در آمده را رد نکند

اشعار مناجاتی با امام حسین

بهار دل شده خزون،دردام و از چشام بخون

نشسته ام یه بار دیگه،پا سفره ی ماه رمضون

خدا خدا خدا خدا...

تو گیر و دار زندگی،عادی شده برام خطا

با این همه رو سیاهی،بازم به من گفتی بیا

ای خالق بنده نواز،میخوام که از تو دور نشم

خیلی داره دیر میشه ها،یه کاری کن عوض بشم

ببین دارم داد میزنم،گناه من و بیچاره کرد

تو صحرای هوای نفس،دل من و آواره کرد

ای که تویی به هر زمان،قرار قلب بی قرار

گناهای این بنده ات و،رو حساب جهلش بذار

به زیر بار معصیت،قد کمون اومدم خدا

به محضرت یه بار دیگه،پشیمون اومدم خدا

ببین پاسفره ی دعا،اشکای این سینه زن و

میگه میون گریه هاش،ببخش من و،ببخش من و

ای خالق آلاله ها،ببر من و یه شب حرم

از در خونه ی حسین،کجا رو دارم که برم

آی عاشقا مثل شما،این همه ی حرف منه

فقط امید ما همین،گریه و سینه زدنه

مرثیه خونی کارمه،مثل تموم عالمین

میون گریه هی میگم،حسین حسین حسین حسین

آقا شنیدم که یه روز،خون به دل شما شده

میون گودال بلا،سر از تنت جدا شده

آقا شنیدم سرت و،به روی نیزه ها زدن

با کعب نی حرومی ها،بر تن بچه ها زدن

بین زمین و آسمون،با اشک جاری از دو عین

یه مادری ناله میزد،غریب مادر یا حسین...

اشعار مناجاتی با امام حسین

 

جان آمده رفته هیجان آمده رفته

نام تو گمانم به زبان آمده رفته

 

احیا نگرفتم تو بگو چند فرشته

صف از پی صف تا به اذان آمده رفته؟

 

پلکی زده‌ام خواب مرا آمده برده

پلکی زده‌ام نامه‌رسان آمده رفته

 

امسال نبرده‌ست مرا روزه، فقط گاه

بر لب عطشی مرثیه‌خوان آمده رفته

 

من در به در او به جهان آمده بودم

گفتند کجایی؟! به جهان آمده رفته

 

ترسم که به جایی نرسم این رمضان هم

بسیار به عمرم رمضان آمده رفته...

شاعر:محمد مهدی سیار

 

 

اشعار مناجاتی با امام حسین

 

گنهکاران کجا هستند ماه عفو آمد باز

خدای‌مهربانی با نگاه عفو آمد باز

 

خدای‌ماحیا دارد نبخشد بنده را، هرچند

گدای‌بی‌حیا بر خوانِ‌شاه‌عفو آمد باز

 

دوباره روزه؛ این عبد فراری را به راه آورد

خدایا‌شکر! این بنده به راه عفو آمد باز

 

به ذکر یاعلی و یاعظیم ما در این سی‌روز

دل از دست شیاطین در پناه عفو آمد باز

 

خدای مهربان العفو، خدای مهربان العفو 

خداوندا به حق روزه‌ی صاحب‌زمان العفو

 

دوباره با دعاها روح‌مان پرواز خواهد کرد

خدا درهای رحمت را به خلقش باز خواهد کرد

 

ابوحمزه بخوان هرشب الهی لاتودِّبنی

سحرخوان دلت هرشب نوایی ساز خواهد کرد

 

هزار اسم خدا مخفی‌ست در جوشن‌کبیر او

به خَلِّصنا مِن‌َالنّاری به ما ابراز خواهد کرد

 

چه سرهایی که در سجده، چه دستانی که بر بالا

زمین سی روز، این‌گونه به عرشش ناز خواهد کرد

 

خدا‌العفو خدا‌العفو خدا‌العفو خدا‌العفو

خداوندا به العفو علی شیرخدا العفو 

 

دم افطار می‌‌خوانند وقتی ربنایت را

دلم قرص است می‌بخشی گدای بی‌نوایت را

 

دم افطار وقتی سفره‌ی احسان تو پهن است

لب روزه طمع دارد فقط رزق رضایت را

 

لبان تشنه‌ی شیعه دم‌افطار می‌خواهد

بگیرد در بغل قبر شه کرببلات را

 

سر قتلت حسین‌من، چه جنگی بود در گودال 

صدای هلهله نگذاشت بشناسم صدایت را

 

لب تشنه سرت را از تن پاکت جدا کردند

بمیرم کف زدند‌و‌یک‌به‌یک شکرخدا کردند

 شاعر:امیر عظیمی

اشعار مناجاتی با امام حسین

اشعار مناجاتی امام زمان فاطمیه

  

غروب شد ؛ " لَکَ صُمنا " در این سرا پیچید

میان خانه ی دل عطر ربنا پیچید

 

و در بهار مناجات عاشقان هر شب

" نَصَبتُ وَجهیِ " صائم به هر کجا پیچید

 

شنیده ام که میایی به دستگیری من

صدای پای تو در این برو بیا پیچید

 

مرا علی به درِ خانه ی تو آورده

خوشم که شاه نجف نسخه ی مرا پیچید

 

دگر جواب بده "بالحسین "های مرا

ببین که در نفسم بوی کربلا پیچید

 

دوباره ی روضه ی مادر دوباره روضه ی در

صدای گریه ی طفلی به کوچه ها پیچید

 

تو را بر آن ورمِ کتف خسته عفوم کن

به جان مادر پهلو شکسته عفو کن

شاعر: علیرضا خاکساری

 

 

اشعار مناجاتی با امام حسین

 

شعر درباره ماه رمضان

 

هنگامه وصل رمضان آمده است

مومن به تنش دوباره جان آمده است

 

یکماه گشوده سفره ای جان افزا

حق را بنگر که میزبان آمده است

 

این ماه گناه خلق می سوزاند

بر عمر گناهها خزان آمده است

 

بگشوده تمام،آسمان درهایش

ای بنده عروج کن،زمان آمده است

 

آوای مناجات ودعا گوش آید

الطاف خدایمان عیان آمده است

 

ماه رمضان ماه خداوند ودر آن

شیطان رجیم ناتوان آمده است

 

بر بند دهان ودل زدنیا برگیر

زیرا که زمان امتحان آمده است

 

باز است در بهشت بر روی همه

دوزخ بنگر که در زیان آمده است

 

این ماه بود بهار قرآن خدا

چون در رمضان زآسمان آمده است

 

شادند همه به نیمه ماه خدا

زیرا که حسن(ع)به این جهان آمده است

 

در بیست ویک، علی(ع)به خون غلطیده

هر شیعه به قلب خون فشان آمده است

 

افطار بده که در جواب عملت

اعطای ثواب بیکران آمده است

 

اسباب مهیا ست که بخشیده شویم

ای بنده تلاش کن امان آمده است

شاعر:اسماعیل تقوایی