رکسانا منوچهری در مجموعه کار جدید خود فیگورهای برگرفته از مینیاتور ایرانی را در مقابل زمینه های نقاشی های رنسانس قرار داده است و مخاطب را با چالشی فکری رو به رو ساخته است.

آخرین نمایشگاه سال گالری اثر با نمایش آثار هنرمندان این گالری برگزارشد. در این نمایشگاه آثار 9 هنرمند صاحب سبک گالری اثر: علیرضا آدم بکان، ایمان افسریان، مجتبی تاجیک، آزاده رزاق دوست، بابک روشنی نژاد، رضا عظیمیان، سمیرا علیخان زاده، محمد غزالی و رکسانا منوچهری روی دیوار رفت که همه این آثار برای نخستین بار رونمایی می شدند.

این دومین سالی است که گالری اثر با ارائه آثار هنرمندان خود در یک رویداد گروهی، بخشی از سلیقه، زاویه نگاه و زیبایی شناسی بصری مورد توجه خود را پیش روی جامعه هنری قرار داده است. گالری اثر 11 هنرمند ثابت دارد که در این نمایشگاه 9 هنرمند آثار خود را عرضه کرده اند. در این نمایشگاه هشت نقاشی و یک عکس به تماشا گذاشته شده است. برگزاری نمایشگاه گروهی در واقع با هدف معرفی هنرمندانی است که با گالری همکاری دارند علاوه بر این، می تواند فرصتی باشد برای هنرمندانی که در سال نمایشگاه انفرادی نداشته اند، آنها می توانند یک اثر از کارهای تازه خود را به تماشای عموم بگذارند.

گالری اثر 13 سال است که در حوزه هنرهای تجسمی فعالیت می کند در طول این سال ها با بعضی از هنرمندان بیشتر کار کرده است و با دوره های مختلف کاریشان آشناست، بنابراین می توان گفت گالری هنرمندان ثابتی دارد که در نمایشگاه گروهی آخر سال هم آثار آنها را در کنار یکدیگر به تماشای عموم گذاشته است، از آنجایی که گالری داری فقط به برگزاری نمایشگاه نیست و باید وقت و انرژی لازم را برای هنرمندان گذاشت از این رو 9 هنرمندی که در این نمایشگاه آثار خود را ارائه داده اند به همراه رضا لواسانی و محمدحسین عماد که مجسمه ساز هستند جزو 11 هنرمند ثابت گالری اثر محسوب می شوند.

به نظر می رسد گالری اثر به هنر معاصر گرایش دارد و این گرایش در آثار فیگوراتیو هنرمندان کاملامشهود است. هشت نفر از این هنرمندان نقاش، دو نفر مجسمه ساز و یک نفر عکاس است از این رو مشخص است که فعالیت گالری بیشتر روی چه زمینه هایی متمرکز است. علاوه بر این 11 هنرمند ثابت گالری اثر رده سنی خاصی دارند، آنها بین 30 تا 50 سال سن دارند که این از سیاست های گالری به شمار می آید.

علیرضا آدم بکان که چندی پیش مجموعه «شمایل های من شماره 3» را در گالری اثر به نمایش گذاشته بود، با اثری تازه از مجموعه «هفتاد و دو تن » در این نمایشگاه حضور دارد، او با ضربات تند قلمو و رنگ های شدید و خطوط پر هیجان محتوای مورد نظر را روی بوم می کشد. ایمان افسریان با اثری هایپررئالیسم از مجموعه «فضاهای خالی» در نمایشگاه شرکت دارد، او در این اثر برشی از فضای حمام را به تصویر کشیده است، در این نقاشی یک آب راه، کاشی ها و موزاییک های رنگ پریده و آفتابی رنگ پریده تر که حس کم رمقی عصر زمستانی را به مخاطب القا می کند به چشم می خورد.

معمولانقاشی های هایپررئالیستی در عین حال که به بازشناسی خاطرات آدم ها از محیط های آشنا کمک می کنند یک برشی از فضایی یا خاطره یی را بازسازی می کند که می تواند آن محیط یا موقعیت را در ذهن بیننده بازسازی کند. مجتبی تاجیک با اثری از مجموعه «جعبه ها»در این نمایشگاه حاضر است. در این اثر جعبه هایی کنار هم و روی هم را به تصویر کشیده است که درهای بسته و نیمه بازی دارند، این جعبه ها با خود راز و رمزی به همراه دارند و مخاطب را کنجکاو می کند که در جست وجوی آن چیزی باشند که در داخل جعبه قرار دارد. تاجیک در اکثر آثارش از عناصر پاپ بهره می گیرد. در این اثر نیز جعبه عنصر پاپ به حساب می آید که به طور روزمره همه با آن سرو کار داریم به همین دلیل برای مخاطبان قابل لمس است و می توانند با آن همزاد پنداری کنند.

گالری اثر
گالری اثر به همراه هنرمندانش دو بار در سال در آرت فر های بین المللی شرکت می کند و در حراجی های معتبر خارج از کشور که هر سال تاریخ مشخصی دارند نیز حضور دارد. از آنجا که حدود دو سال طول می کشد تا هر هنرمند آمادگی لازم برای برگزاری نمایشگاه انفرادی را داشته باشد، گالری اثر هر سال با توجه به تعطیلات، بین 9 تا 10 نمایشگاه برگزار می کند که بین سه هفته تا یک ماه به طول می انجامد بنابراین در سال حدود شش نمایشگاه از هنرمندان ثابت گالری و سه نمایشگاه هم از هنرمندان میهمان برپا می کند. به نظر می رسد مدیران گالری، روزانه سی دی های زیادی از آثار هنرمندان را نگاه و بررسی می کنند تا هم در جریان آثار نسل جوان قرار گیرند و هم بعضی از آنها را با توجه به همخوانی آثارشان با سیاست های گالری انتخاب و در لیست نمایشگاه های هنرمندان میهمان بگنجانند.

آزاده رزاق دوست با اثری با عنوان «سایه عدن» ازمجموعه آثار تازه اش در این نمایشگاه حضور دارد، او در مجموعه آثار تازه اش روی سایه گل و گیاه به ویژه درختچه های گیاه بن سای کار کرده است. در واقع این آثار نقدی به واقعیت است به این منظور که سایه یی از چیزی که می بینیم بدون آنکه اصل آن را ببینیم حکمی از شیء اصلی است. این مجموعه نسبت به مجموعه آثار قبلی
رزاق دوست حسی تر است زیرا جهان هستی و طبیعت را نشان می دهد. بابک روشنی نژاد اثری سه لت با ابعاد بسیار بزرگ از مجموعه «تریلوژی »را در این نمایشگاه ارائه داده است، او مولفه های تصویری گذشته آثارش را حفظ کرده است.

روشنی نژاد در اعداد و تاریخی که پای کارها ثبت می کند، بافت قیرگونه و غلیظ رنگی که در فیگورها به کار می برد و استفاده از رنگ زرد که جایگاه ویژه یی در آثارش دارد استمرار دارد. محتوای تصویری او همچون گذشته راجع به انسان های سرگشته و مغمومی است که با رنگ زرد خاصی نقاشی شده اند. این هجوم افسردگی و حیرانی در آثار او تشدید شده است. روشنی نژاد دو مرد و یک زن را در سه لت جداگانه از دو نسل مختلف به تصویر کشیده است که توجه خاص او به میمیک صورت آنهاست که گویا در گذار نسل ها جنس دردها و اندیشه ها چندان تغییر نکرده است.

رضا عظیمیان اثری از مجموعه «دانلودها»را به نمایش گذاشته است. او در این نقاشی چهره یی را به تصویر کشیده است که قسمتی از آن به صورت محو است که در حال دانلود شدن است. او با محو کردن بخشی از کار شخصیت آثارش را در هاله یی از ابهام قرار می دهد. در عصر اینترنت که همه از هم باخبر و مطلع اند با وجود این گستردگی شناخت هنوز ابهاماتی وجود دارد که در آثار عظیمیان به وضوح دیده می شود. پریشانی ظاهر این فیگور خبر از یک بحران هویت و آشفتگی درونی می دهد.

سمیرا علیخان زاده اثری از مجموعه «100 سالگی» را به معرض تماشا گذاشته است. او در این تابلوی نقاشی همچون گذشته زنی با نام «نگار حسن آبادی » در سال 1291 را به تصویر کشیده است که فعال تر از زنان هم دوره خود بوده است و در حال نواختن ساز است. او چهره زن را با آیینه هایی مخدوش کرده است. علیخان زاده در این نقاشی ها از عکس های قدیمی استفاده و سعی کرده است چهره یی که مربوط به یک قرن پیش است را به شکل معاصر ارائه دهد.

محمد غزالی دیگر هنرمند حاضر در این نمایشگاه با قطعه عکسی از مجموعه «یه چیزی می خوام، آرومم کنه» در نمایشگاه شرکت دارد، اثر او در این نمایشگاه میکسی از عکس، رنگ و چسب کاغذی است. آثار غزالی در مجموعه قبلی همه تک لت هایی به دیوار بودند که یک مجموعه را تشکیل می دادند اما آثار مجموعه تازه اش که یکی از آن را در این نمایشگاه ارائه داده است دو عکس در کنار هم است که یک تک عکس را تشکیل می دهد.

«یه چیزی می خوام، آرومم کنه»فضایی از یک تعلیق را تعریف می کند، مانند این می ماند که دریک تعلیق قرار داریم و نمی دانیم مسکن ما چیست، این مسکن می تواند برای هر فرد، قشر و طبقه یک چیز باشد. رکسانا منوچهری اثری دیده نشده از مجموعه «سایه بازی» که چندی پیش در گالری اثر به نمایش گذاشته شده بود را در این نمایشگاه عرضه کرده است. او فیگورهای برگرفته از مینیاتور ایرانی را در مقابل زمینه های نقاشی های رنسانس قرار داده است، در واقع با این کار تفاوت ها و عدم تجانس دو دوران را به تصویر کشیده است و مخاطب را با چالشی فکری رو به رو ساخته است.

 آرومم کنه + عکس - آکا
در نقاشی های تازه اش زمینه ها از دوره اولیه رنسانس گرفته شده و با فیگورهای ایرانی مربوط به دوره های مختلف قاجاریه، صفویه نقش های تخت جمشید تلفیق شده است. نمایشگاه گروهی آخر سال توانسته مخاطبان زیادی را برای بازدید از این آثار جلب کند، علاوه بر آن هنرمندانی که در این نمایشگاه آثار خود را ارائه داده اند بسیار متفاوت از هم کار می کنند و هر کدام سبک و سیاق خاص خود را دارند از این رو است که بازدید کنندگان می توانند نمونه های مختلفی از آثار هنری را در کنار هم ببینند.

گفتنی است، این هنرمندان در چند سال اخیر به همت گالری اثر در رویدادهای بین المللی نظیر آرت فرهای مهم منطقه و... حضور داشته اند و هر یک با سبک و جهان بینی خاص خود، شعاعی از هنر معاصر ایران را بازتاب می دهند.
نویسنده: آرزو جعفریان



منبع: روزنامه اعتماد
گردآوری پرتال اکاایران