1388ش:مراسم شب چهار شنبه سوری یکی دیگر از جشن های باستانی ایرانیان است. در نوشته های برجای مانده از آن عهد، از این جشن ملی بوته سوزی و پایکوبی در اطراف آن، به عنوان جشن سوری یاد شده است. مراسم بوته سوزی و پریدن از روی آن و خوردن آجیل و شادی و آرزوی تندرستی کردن، امروز به همان گونه که هزاران سال پیش برپا داشته می شد برگزار می گردد.

جشن سوری (سوریک) به قدمت نوروز و به نوشته مورخان آلمانی، قدیمی تر از آن است و به تمامی آرین ها تعلق دارد. این جشن در یکی از روزهای پنج گانه اضافی سال ایران باستان برگزار می شده است. ماههای ایرانی در عهد باستان 30 روزه بودند و پنج روز اضافی سال نامهای مقدسی داشتند. به درستی معلوم نیست که از چه زمانی این آیین باستانی را در شب آخرین چهارشنبه سال تثبیت کرده اند.

این جشن پس از سلطه عرب، در اصفهان و توسط «مرداویز» سردار بزرگ و قهرمان ملی ایران احیاء شد. وی که از دیلمان برخاسته بود به سلطه عرب برمناطق شمالی و مرکزی ایران پایان داد. در زمان سامانیان این مراسم کهن ملی هنوز «جشن سوری» خوانده می شد و در نوشته های آن زمان به همین نام ذکر شده است. بکار بردن اصطلاح «چهارشنبه سوری» ظاهرا مربوط به قرون معاصر است.

 

568م: 17مارس سال 568 میلادی، امپراتور ژوستین دوم (جانشین ژوستی نیان که در سال 565 درگذشته بود) برغم مفاد عهدنامه سال 561 دو امپراتوری ایران و روم (شرقی)، با سرکرده طوایف شبه زرد آسیای میانه (شمال سیردریا) معاهده دوستی و کمک متقابل امضاء کرد که بوی ضدیت با ایران از آن به مشام می رسید.

عهدنامه سال 561 ، دولت روم شرقی را خراجگزار ایران کرده بود و حق هم پیمان شدن با طرف ثالث بر ضد ایران را از آن دولت سلب کرده بود. ارتش ایران در سال 566 طوایف شبه زرد را از قلمرو ایران در آسیای میانه بیرون رانده بود و خسرو انوشیروان شاه وقت ایران پیشنهاد سرکرده این طوایف برای عقد قرارداد را رد کرده و اعلام داشته بود که ایران تنها با دولتها معاهده امضاء می کند نه طوایف. سرکرده این طوایف پس از دریافت این پاسخ، متوجه ژوستین دوم شده بود. خسرو انوشیروان بسال 579 در گذشت.

 

 تقویم شمسی


1291ش:برای پایان یافتن ناامنی در تهران که در سه ماه آخر سال 1291 هجری خورشیدی به چشم می خورد و از واحد کمکی 380 نفری نیروی ژاندارم هم کاری بر نیامده بود، دولت وقت برای رفع نگرانی ساکنان پایتخت و برگزاری آیین های نوروزی بدون دلواپسی، 27 اسفند ماه اعلام کرده بود که از 29 اسفند (دو روز بعد) نظمیه تهران (پلیس تهران) به سبک اروپا با هشت کلانتری (کمیسیری) آغاز بکار خواهد کرد و 29 اسفند مقامات دولت در مراسم گشایش کلانتری های بهارستان و بازار حضور یافتند. سازمان پلیس تهران توسط یک افسر سابق پلیس شهر استکهلم سوئد تنظیم و کار پیاده کردن این سازمان هم به او واگذار شده بود. پلیس تهران در نخستین روز گشایش دارای 479 پاسبان بود که در آن زمان «آژان» خوانده می شدند و مقرر شده بود که مواجب ماهانه آنان به صورت پول نقد باشد. در آن زمان رسم بود که اگر در خزانه دولت برای پرداخت مستمری کارمندان پول کافی موجود نبود معادل آن حواله جنس از جمله آجر داده می شد. این اجناس به عنوان مالیات بردرآمد از صاحبانشان وصول می شد. در آن زمان، ایران درآمد "بادآورده" نفت نداشت.


1294ش:نیروهای روسیه که به بهانه بیرون راندن آلمانی ها و عثمانی ها، با نقض بی طرفی ایران در قبال دولتهای متحارب در جنگ جهانی اول وارد ایران شده بودند 27 اسفند 1294 هجری خورشیدی (18 مارس 1916) شهر مرکزی اصفهان را متصرف و آن را به اشغال خود در آوردند. به این ترتیب اصفهان در منطقه نفوذ روسیه واقع شد.

 

1333ش:دکتر یزدی از سران حزب کمونیست توده و وزیر سابق 28 اسفندماه 1333 در مخفی گاهش دستگیر و 22 آبان سال 1334 به اعدام محکوم شد.

مجازات دکتر یزدی دو ماه پس از قطعیت یافتن، با یک درجه تخفیف به حبس ابد تبدیل شد.

 

 تقویم تاریخ 26اسفند


1830م:امروز زادروز « پل لودویگ فن هیس » داستان نویس شهیر آلمان است که در 1830 به دنیا آمد و در 1914 در گذشت . وی نخستین نویسنده آلمان است که برنده جایزه نوبل در ادبیات شد . این جایزه در سال 1910 به خاطر داستانهای کوتاهش به اوداده شد. ابتکار تاسیس انجمن نویسندگان آلمان را به نام او در تاریخ ادبیات ثبت کرده اند که به ریاست دوره اول آن انتخاب شد.

فن هیس در نوشتن داستان کوتاه روشی بکار برد که هنوز دنبال می شود . به نقل از او در کتاب راهنمای نگارش داستان کوتاه چنین آمده است : داستان کوتاه لزوما خیالی نیست . تاکید بر این است که داستانهای کوتاه زمینه واقعی داشته باشند . داستان نویس دنبال تلاش روزنامه نگار را می گیرد که طبیعت کار او عجله کردن و به موقع رسانیدن مطلب است . روزنامه نگار به این دو مورد؛ « شخصیت فرد به جود آورنده ماجرا و چرا آن را به وجود آورده است » با همان چشم می نکرد که به موارد دیگر ، بنابراین توضیحات او در باره این دو مورد ( دوعنصر خبر به زبان امروز روزنامه نگاری ) کوتاه و مختصر است و نویسنده داستان کوتاه همین دو مورد را باید کشف کند و بشکافد که اساس کار در همین دو مورد است...

 

 تقویم تاریخ

 

2004م: 16مارس 2004 گروه بین المللی مامور بررسی وضعیت «مطالعه» اعلام داشت که گسترش آنلاین ها و قرارگرفتن مطالب چاپی در اینترنت و دسترسی همگان به آنها به دلیل کاهش سال به سال بهای دسک تاپها و لپ تاپها و هزینه اشتراک شبکه شبکه ها؛ کشش به خواندن از نوشتار (کتاب، روزنامه و ...) کم شده است.

روانشناسان عضو این گروه، سهولت مطالعه مطالب آنلاین، سرعت یافتن مطالب مورد نظر از منابع متعدد و کنترل فرد بر درشت و ریز کردن حروف، نمایش تصاویر به صورتی بهتر، اجبار به تمرکز حواس و نیز عادت کردن به این کار را دلیل عمده این «تغییر» دانسته بودند که نتیجه اش کاهش مخاطبان رسانه های نوشتاری خواهد بود.

چهار سال بعد و در مارس 2008، همین گروه ضمن تایید نتیجه گیری سابق اعلام داشت که مطالعه در اینترنت در طول چهار سال میان دو بررسی، 38 درصد افزایش یافته است و در عین حال اخطار کرد که کار ماشین های جست و جو (گوگل، یاهو و ...) بازرگانی تر و سوداگرانه شده و اگر این روند به همین صورت ادامه یابد در آینده ای نه چندان دور، مطالب تبلیغی در تقدّم قرار خواهند گرفت و سریعتر و آسانتر در دسترس مردم جستجوگر قرار داده خواهند شد که عنوانی جز کنترل مجدد مغزها نخواهد داشت.

این گروه برای اثبات این نظر خود مثال های متعدد آورده و گفته بود: مثلا، برای یافتن یک موضوع و رویداد، ماشین جستجو، نخست روزنامه معیّن و یا منابع مشخصی را به دست می دهد و ردیف بندی منابع؛ «بازرگانی» و «طبق قرارداد» خواهد بود تا بر حسب تقدّم تاریخ انتشار و یا نام