قوانین بی آزار فوتبال ایران عامل بی ثباتی روی نیمکت ها/اوج بی اخلاقی در لیگ برتر
قوانین نقل و انتقالاتی فوتبال ایران به قدری ساده و راحت هستند که هر فردی بدون توجه به قرارداد و تعهدی که باید به آن پایبند باشد، به راحتی زیر قول و قرار خودش می
آکاایران: قوانین بی آزار فوتبال ایران عامل بی ثباتی روی نیمکت ها/اوج بی اخلاقی در لیگ برتر

آکاایران: قوانین بی آزار فوتبال ایران عامل بی ثباتی روی نیمکت ها/اوج بی اخلاقی در لیگ برتر

قوانین نقل و انتقالاتی فوتبال ایران به قدری ساده و راحت هستند که هر فردی بدون توجه به قرارداد و تعهدی که باید به آن پایبند باشد، به راحتی زیر قول و قرار خودش می زند.

به گزارش مشرق، جا به جایی سرمربیان لیگ برتری طی دو فصل اخیر فوتبال ایران یکی از موضوعات عجیب و باور نکردنی بوده که نه تنها به پیشرفت تیم ها و بهتر شدن شرایط آن ها کمکی نکرده بلکه باعث بی ثباتی و تزلزل هرچه بیشتر آن ها شده است. البته این مساله در لیگ آزادگان بیداد می کند اما چون اتفاقات لیگ یک به وسعت لیگ برتر دیده نمی شوند، به چشم نمی آید.

کافی است نیم نگاهی به تیم هایی که سرمربیانشان به راحتی از این نیمکت به نیمکت دیگری رفته اند داشته باشیم و ببینیم به چه وضعیتی دچار شدند. سال گذشته این اتفاق برای پارس جنوبی افتاد که سرمربی این تیم به ماشین سازی رفت. قبل از آن هم سرمربی ماشین سازی با رها کردن نیمکت تیمش راهی لیگ دسته اول شد. در فصل گذشته تغییرات زیادی روی نیمکت ها به وجود آمد و تیم هایی مانند نساجی مازندران، شاهین بوشهر، ذوب آهن اصفهان و تراکتور تبریز را شاید بتوان پرچمدار ترافیک روی نیمکت دانست.

این جابه جایی ها به قدری عادی و طبیعی شده که در فصل جاری هم شاهد ادامه این سریال به اشکال عجیب و غریب تر هستیم. به عنوان مثال رسول خطیبی برای دومین بار در نیم فصل، تیم خودش را رها کرد و اینبار به جای لیگ یک، روی نیمکت تیم اول شهر تبریز نشست. کوچ یک شبه خطیبی از اراک به تبریز به قدری سریع و خاموش بود که شاید حتی خود باشگاه تراکتور هم این انتقال را باور ندارد! پیش از خطیبی هم مجتبی حسینی از سرمربیگری نفت مسجد سلیمان به سرمربیگری ذوب آهن تغییر مسیر داد.

زمانی گزارشگران فوتبال ایران با طعنه زدن به فوتبال کشورهای همسایه، به برکناری مربیان فوتبال در تیم های عربی انتقاد می کردند اما الان به لطف قوانین ساده و راحت فوتبال ایران تبدیل به نمادی برای بی ثباتی نیمکت ها و تیم ها نه تنها در خاورمیانه بلکه در تمام دنیا شده است. این قوانین آنقدر بی آزار هستند که هر مربی بدون توجه به قرارداد و تعهدی که باید به آن پایبند باشد، به راحتی زیر قول و قرار خودش می زند و به راحتی بعد از یک نیم فصل رنگ جدیدی پیدا می کند که به آن عرق داشته و به ندای تماشاگرانش لبیک گفته تا به وظیفه ای که روی دوشش قرار داشته عمل کند!

یک مربی می تواند حتی با ارسال یک پیامک به مدیرعامل باشگاه از بار مسئولیت شانه خالی کند و با استناد به همین پیامک قراردادش را فسخ می کند تا قرارداد جدیدی ببندد! بعد از آن هم پس از رفت و آمدهای زیاد در راهروهای فدراسیون و بالا و پایین شدن پرونده ها در کمیته ها، در نهایت به پرداخت جریمه نقدی محکوم می شوند که باشگاه جدید آن را تقبل می کند و همه راضی می شوند اما سوال اینجاست که باشگاه جدید چقدر به قرارداد جدید این سرمربی اعتماد دارد؟! 

به نظر می رسد تدوین گران قوانین نقل و انتقالات فوتبال ایران فقط قصدشان نوشتن چند خط و پر کردن کاغذها بوده است. هیچ بازدارندگی در این قوانین وجود ندارد. هر بازیکن یا مربی می تواند به راحتی زیر میز تعهد و مسئولیت پذیری بزند و در نهایت با پا در میانی مسئولان فوتبال اختلاف دو باشگاه حل و فصل می شود.

قانون در فوتبال ایران تنها چندخط نوشته شده است که هیچ تاثیری ندارند و کمکی به پیشرفت فوتبال نمی کنند. در حالیکه قانون باید دیکته کننده نظم و مسئولیت پذیری باشد اما چیزی که در فوتبال ایران مشاهده می شود؛ قانون از بی نظمی و عدم تعهد شاغلان در فوتبال حمایت می کند. به عنوان مثال در پاسخ به معاون حقوقی باشگاه لیگ برتری که به جدایی سرمربی تیمش معترض است و این اتفاقات را عامل بی اعتباری قراردادهای ثبت شده در سازمان لیگ و فدراسیون می داند، تنها می توان گفت که قوانین به سرمربی شما اجازه جدایی می دهند!

یعنی قوانین هیچ حمایتی از متعهد بودن در فوتبال ندارند و ظاهرا هیچ فردی هم در فدراسیون یا سازمان لیگ نیست که محکم و با قدرت مقابل بی نظمی و بی تعهدی افراد بایستد. در واقع مسئولیت بهتر شدن این فوتبال را هیچ کس قبول نمی کند و با این شرایط طبیعی است که فوتبال ایران در جاده سقوط شتاب بیشتری بگیرد.

برفرض هم که این نحوه جدایی ها در قانون لحاظ شده باشد پس معرفت و اخلاق مربیانی که این گونه تیم های خود را ترک می کنند چه می شود؟ آیا مربی که به یکباره و بدون اطلاع با تیم جدیدش قرارداد امضا می کند می داند چه بلای روحی بر سر هواداران تیم قبلی خود می آورد؟ ناکامی های حاصل از این گونه رفت و آمد ها چه زمانی قرار است الگویی برای مربیانی شود که این چنین با وسوسه باشگاه ها، تعهد اخلاقی و عرق کاری خود را فراموش می کنند؟

شاید باید منتظر برگزاری انتخابات و عوض شدن سیستم اداره فوتبال ایران باشیم تا بلکه با مدیریت جدید و تزریق خون تازه در این فوتبال این بی ثباتی و بی اخلاقی ها بساطش جمع شود.

منبع: فارس
.

منبع : mashreghnews.ir

منبع : بخش اخبار آکانیوز آکاایران
برچسب :