۷ دهه دشمنی آمریکا با جمهوری اسلامی ایران/ فرق «ترامپ» با «بایدن»
سیاست آمریکایی ها در قبال کشور ایران طی دهه های اخیر یکسان بوده و این کشور روحیه استکبارستیزی خود در قبال کشورمان را حفظ کرده است.
آکاایران: ۷ دهه دشمنی آمریکا با جمهوری اسلامی ایران/ فرق «ترامپ» با «بایدن»

آکاایران: ۷ دهه دشمنی آمریکا با جمهوری اسلامی ایران/ فرق «ترامپ» با «بایدن»

سیاست آمریکایی ها در قبال کشور ایران طی دهه های اخیر یکسان بوده و این کشور روحیه استکبارستیزی خود در قبال کشورمان را حفظ کرده است.

به گزارش مشرق، رهبر معظم انقلاب اسلامی روز سه شنبه در سخنان زنده و تلویزیونی تاکید کردند که سیاست جمهوری اسلامی ایران در قبال آمریکا حساب شده و مشخص است و با رفت و آمد اشخاص تغییر پیدا نمی کند؛ ممکن است با آمدن یا نیامدن یک فرد اتفاقاتی بیفتد، اما به ما هیچ ارتباطی ندارد و در سیاست جمهوری اسلامی هیچ تاثیری نخواهد داشت.

شاید می توان گفت که این سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی به این دلیل است که سیاست آمریکایی ها در قبال کشور ایران طی دهه های اخیر یکسان بوده و این کشور روحیه استکبارستیزی خود در قبال کشورمان را حفظ کرده است.

نگاهی اجمالی به رویکرد روسای جمهور آمریکا در قبال ایران طی هفت دهه اخیر، نشان می دهد که آمریکا چه با رئیس جمهور دموکرات و چه با رئیس جمهور جمهوری خواه چشم دیدن استقلال، عزت و قدرت کشورمان را ندارد؛ فرقی هم ندارد جمهوری اسلامی ایران باشد یا پهلوی، اما فشار به جمهوری اسلامی به دلیل روحیه استکبارطلبی چندین برابر است.

خالی از لطف نیست که فعالیت های روسای جمهور آمریکا علیه ایران را بررسی کنیم تا دشمنی دیرینه آمریکا علیه کشورمان را مرور کرده باشیم؛ ۷۷ سال قبل ژنرال آیزنهاور به عنوان یک رئیس جمهور جمهوری خواه برای دو دوره چهار ساله رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا شد؛ کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ را می توان بزرگترین دستاورد آیزنهاور در قبال ایران برشمرد که در جریان این کودتا، دولت مصدق سرنگون شد؛ قرارداد کنسرسیوم در شهریور ۱۳۳۳، عضویت ایران در پیمان نظامی بغداد در مهر ماه ۱۳۳۴ و موافقتنامه دفاعی دو جانبه ایران و آمریکا از دیگر دستاوردهای رئیس جمهور آمریکا به نفع کشورش و به ضرر ایران بود.

جان اف کندی دموکرات پس از آیزنهاور در دی ماه سال ۱۳۳۹ به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد؛ تاسیس نهضت آزادی در اردیبهشت ۱۳۴۰ و انقلاب سفید در دی ماه ۱۳۴۱ دو نمونه از تلاش های آمریکا برای نفوذ در ایران در زمان کندی بود که به خوبی هم ثمر داد؛ اوج جنایت آمریکایی ها در زمان کندی هم قیام ۱۵ خرداد سال ۱۳۴۲ بود که هزاران نفر از مردم مظلوم کشورمان به شهادت رسیدند.

لیندسون جانسون، معاون جان اف کندی بود که پس از وی به مدت چهار سال به عنوان رئیس جمهور آمریکا انتخاب شد؛ فروش گسترده تسلیحات آمریکایی به ایران به عنوان دستاورد مهم جانسون در دوره وی ثبت شد.

پس از جانسون مجددا جمهوری خواهان سکان هدایت آمریکا را با هدایت ریچارد نیکسون به دست گرفتند؛ افزایش کمک های نظامی به متحدان آمریکا در منطقه خلیج فارس و توسعه روابط اقتصادی ایران و آمریکا با هدف نفوذ، در دوره جانسون رخ داد؛ با استعفای نیکسون در سال ۱۳۵۳ معاون وی جرالد فورد، رئیس جمهور آمریکا شد؛ اوج همکاری نظامی، اقتصادی و بازرگانی آمریکا و ایران هم در دوره ریاست جمهوری فورد به وقوع پیوست.

با انتخاب جیمی کارتر در سال ۱۳۵۵، زمام امور در آمریکا مجددا به دست دموکرات ها افتاد؛ دوره کارتر همزمان شد با انقلاب شکوهمند اسلامی، گروگانگیری در سفارت آمریکا (لانه جاسوسی) و جنگ ایران و عراق؛ این دوره از مهمترین دوره های آمریکا در قبال ایران بود؛ آمریکایی ها در دوره کارتر تمام تلاش خود برای جلوگیری از پیروزی انقلاب اسلامی را داشتند، پس از ناکامی نیز در تحریک صدام برای تجاوز به ایران اسلامی نقشی اساسی را ایفاء کردند.

جیمی کارتر فقط توانست چهار سال در کاخ سفید بماند و صندلی ریاست جمهوری آمریکا را به رونالد ریگان جمهوری خواه تقدیم کرد؛ آغاز جنگ نفتکش ها در سال ۱۳۶۳ در خلیج فارس برای جلوگیری از صادرات نفت ایران از فعالیت های مهم ریگان بود؛ اما شاید بتوان گفت شلیک به هواپیمای مسافربری جمهوری اسلامی ایران بر فراز خلیج فارس و شهادت ۲۹۰ نفر از مردم بی گناه کشورمان به عنوان مظهر جنایتکاری آمریکا در قبال ایران اسلامی برشمرد؛ جورج هربرت واکر بوش (بوش پدر) هم سال ۱۳۶۷ به عنوان یک جمهوری خواه دیگر بر منصب ریاست جمهوری آمریکا تکیه زد و سعی داشت تا در دوره چهار ساله خود عملیات نفوذ را به خوبی انجام دهد.

بیل کلینتون سال ۱۳۷۱ به عنوان رئیس جمهوری دموکرات به کاخ سفید آمد و با ورودش به کاخ سفید تحریم های نفتی و تجاری گسترده ای را علیه ایران در سال ۱۳۷۳ اعمال کرد و این تحریم ها را در مدت هشت سال فعالیتش رفته رفته افزایش داد.

پس از کلینتون، جمهوری خواهان با جورج دابلیو بوش به میدان آمدند؛ او سال ۱۳۷۹ رئیس جمهور آمریکا شد؛ بوش سال ۱۳۸۰ ایران را در کنار کشورهایی مثل عراق و کره شمالی محور شرارت خواند و راه بیل کلینتون در خصوص تحریم ایران را در پیش گرفت.

پس از جورج دابلیو بوش، باراک اوباما به عنوان یک دموکرات به کاخ سفید راه یافت؛ وی از سال ۱۳۸۷ از تمام ظرفیت ها برای اعمال تحریم های ظالمانه علیه جمهوری اسلامی ایران استفاده کرد؛ قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت برای ایجاد نظام یکپارچه تحریم ایران در خرداد ماه ۱۳۸۹، آغاز تحریم نفتی ایران در دی ماه ۱۳۹۰ و تمدید وضعیت اضطراری آمریکا علیه ایران در آبان ماه ۱۳۹۲، نمونه هایی از تلاش های اوباما برای اعمال تحریم های ظالمانه علیه کشورمان بود؛ البته ملت ایران، دخالت های اوباما و دولتش در اغتشاشات ۸۸ را نیز فراموش نخواهد کرد.

پس از اوباما؛ دونالد ترامپ بهمن ماه ۹۵ به عنوان یک جمهوری خواه به عنوان رئیس جمهور آمریکا انتخاب شد تا شاهد پاره کردن برجامی باشیم که اوباما آن را یک دستاورد برای آمریکا می دانست؛ البته ترامپ هم خروج از برجام را یک دستاورد برای آمریکا می دانست.

ترامپ از سال ۱۳۹۷ سیاست فشار حداکثری آمریکا بر ملت ایران را پیش گرفت و در اوج جنایش که آن را یکی از دستاوردهای مهمش برای آمریکا می دانست، سردار حاج قاسم سلیمانی را به شهادت رساند.

هدف از مرور رویکرد روسای جمهور آمریکا این بود که نشان داده شود که این کشور در قبال ایران یک سیاست واحد و خصمانه را در پیش گرفته و آن جلوگیری از استقلال، عزت و قدرت کشورمان است و دو حزب حاکم در این کشور فارغ از قالبِ اجرای سیاست هایشان، هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند بنابراین رای آوردن ترامپ یا بایدن نباید برای ما مهم باشد و به راستی که جمله شهید رجایی چقدر خوب ماهیت آمریکا در قبال ایران را نشان می دهد؛ شهید رجایی نخست وزیر وقت ایران در ۱۵ آبان ماه ۱۳۵۹ درباره رئیس جمهور آینده آمریکا گفته بود که از نظر ما، ریگان و کارتر هیچ تفاوتی ندارند و هر دوی آن ها حافظ منافع امپریالیسم آمریکا هستند.

منبع: دفاع پرس
.

منبع : mashreghnews.ir

منبع : بخش اخبار آکانیوز آکاایران
برچسب :