آکاایران: دلایل حمله نئوتاواریش ها به مسعود ده نمکی +تصاویر

تاواریش های هوشنگ اسدی در باج گیری سینمایی مسیر او را تکرار می کنندو از حمله به مسعود ده نمکی دست نخواهد کشید، مگر اینکه ده نمکی مسیر شیتیل را برای نئوتاواریش سینما هموار کند.

سرویس فرهنگ و هنر مشرق - پایان فیلم «لباس شخصی» امیرعباس ربیعی یکی از هولناک ترین پایان های سینمایی است که نیاز به تامل و بررسی بیشتری دارد. داستان فیلم درباره دستگیری و فروپاشی هسته اصلی حزب توده، شاخه نظامی آن است. پایان فیلم لباس شخصی جایی که نیروهای اطلاعاتی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در انهدام ساختار عنکبوتی حزب توده به توفیق رسیده اند، کاراکتر هوشنگ (از اعضای حزب توده) با یاسر مسئول اصلی عملیات با هم در زندان ملاقات می کنند.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

هوشنگ پس از روشن کردن سیگار به یاسر مامور ویژه مبارزه حزب  می گوید: یاسر به دوستانت بگو به من نگویند خائن.
 زمانی که یاسر می خواهد از زندان می خواهد خارج شود متوجه می شود هوشنگ(اسدی) به او می گوید: شما خسرو رئیس شاخه نظامی را گرفته اید ولی بقیه را نگرفته اید.
 یاسر: مگر چند تا شاخه شما دارید؟
هوشنگ: خبر دستگیری خسرو (از مهره های شاخه نظامی) را که منتشر نکردید؟
یاسر: چرا منتشر نکنیم؟ مصاحبه تلویزیونی کیانوری را هم پخش کردیم.
هوشنگ لبخند می زند و یاسر همچنان بهت زده هوشنگ را نگاه می کند.
هوشنگ می پرسد : چه کسی به شما گفت این کار را بکنید؟
 یاسر: پاسخ می دهد : کیانوری می خواست از مردم عذرخواهی کند. هوشنگ پاسخ می دهد: رکب خوردید.
یاسر: چرا؟
هوشنگ: چون سیگنال فرستاد بقیه رفتند داخل لانه هایشان.
یاسر: خب من الان چه خاکی توی سرم بریزم.
هوشنگ: توی نظامی ها دنبالشان نگرد.
یاسر: توی لباس شخصی ها، مسئولان سیاسی، مدیران فرهنگی، سینمایی ها، هنری ها، به لباس شخصی ها بیشتر شک کن.
 

مستند قدیس

این هولناک ترین پایان سینمایی درباره فیلمی درباره موضوع «خط نفوذ» است که پس از اتمام جشنواره هر مخاطب آگاهی را به فکر وامی دارد و بی نهایت می ترساند. البته این پایان هوشمندانه از شناسه عقیدتی رئیس سازمان اوج، احسان محمد حسنی، نشات می گیرد. «احسان محمدحسنی» در برخی خطابه هایش به برخی جریان های سینمایی در برخی تعارضات از واژه تاواریش های سینمایی به کرات استفاده کرده است.
 

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی
نامه انتقادی احسان محمد حسنی رئیس سازمان رسانه ای اوج


اما نسبت دادن عنوان تاواریش یک اتهام است یا مدیر عامل سازمان رسانه ای اوج که متولی ساخت فیلم ضدنفوذ «لباس شخصی» است برای نسبت دادن این عنوان استدلال هایی هم دارد. استدلال های و منابع به اندازه کافی در فضای مجازی وجود دارد.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی


 

مشرق در گزارشی تحت عنوان "بازی دوگانه «همایون اسعدیان» و «منوچهر شاهسواری» با سینمای ایران " سوابق فعالیت دو این فعال صنفی را مورد بررسی قرار می دهد که اولی  عضو گروهک اتحاد مبارزان کمونیست ایران مشهور به سهند بوده و دومی هم عضو رسمی حزب توده و برادر او از اعدام شده های گروهک منافقین بوده است. این دو مهمترین فعالان صنفی سینمایی هستند و با همین عناوین در شوراهای دولتی و غیر دولتی به عنوان مشاور حضور دارند و حقوق دریافت می کنند.

استناد به همین یک گزارش نشان می دهدکه اعضای مهمترین عضو صنفی خانه سینما با همه حواشی و جنجال هایش در گذشته به تاواریش ها حداقل از حیث هنری سمپات فکری بوده اند و حفظ افراد ایدئولوژیست که وابستگی فکری چپ دارند، همواره به عنوان راکورد هیات مدیره خانه سینما حفظ شده است. حداقل در برهه جنجالی ترین دوره تاریخ سینما رسانه های سینمایی درباره مدیرعامل این خانه می نوشتند: محمد مهدی عسگرپور و می خوانند فرهادی توحیدی.

با دستمایه چنین محتوایی بخشی از جریان شناسی رسانه ای درباره ضریب نفوذ اعضای سابق حزب توده و سمپات هایشان را در جریانات رسانه ای بررسی می کنیم.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی
هوشنگ اسدی در کنار همسرش نوشابه امیری

شاخص ترین عضو حزب توده که فعالیت های معارضانه اش را علیه جمهوری اسلامی در فیلم لباس شخصی دیده ایم کسی نیست جز «هوشنگ اسدی»، که هم اکنون از اعضای شورای سردبیری سایت روزآنلاین از سایت های مشهور ضد انقلاب است.  

اسدی فردی کاملا دو وجهی است. وجه سیاسی پررنگ او از قبل از انقلاب آغاز می شود. او از مبارزان حزب توده قبل از انقلاب بود و به روایتی کودتای نوژه را او افشا می کند.

 اما او در سال های قبل و پس از انقلاب در کسوت روزنامه نگار از اعضای تحریریه روزنامه کیهان قبل و پس از انقلاب است. اسدی ابتدا عضو سرویس حوادث بود. سپس به عنوان دبیر سرویس گزارش، معاون سردبیر شب، سردبیر شب، معاون سر دبیر به فعالیت پرداخت. در سال ۱۳۵۷ به عنوان یکی از اعضای اولین و آخرین شورای سردبیری کیهان انتخاب شد. شورای سردبیری شامل رحمان هاتفی، محمد بلوری، هوشنگ اسدی، مجتبی راجی و مهدی سحابی، به اتفاق آرا رحمان هاتفی را به عنوان سردبیر انتخاب کرد و هوشنگ اسدی، نماینده شورای تحریریه در شورای عمومی کیهان و مسئول مذاکره با گروه های سیاسی شد. در سال ۵۸ اسدی از روزنامه کیهان خارج شد و  به مجله آفتاب و پس از آن به روزنامه مردم رفت و هوشنگی که ما در فیلم لباس شخصی می بینیم همان هوشنگ اسدی است که مابه ازای دقیق آن پرداخت تاریخی درستی نشده است. اسدی پس از آزادی فعالیت خود را به عنوان سردبیر مجله گزارش فیلم آغاز کرد. شناخت دامنه فعالیت های اسدی و روش کار او نشان می دهد مارکسیست ها و کسانی که اندکی گرایش چپ دارند چه عملکرد عجیبی دارند، بر خلاف مشی حمایت از کارگردان و طبقات فرودست در واقع به چیزی جز پول اعتقاد ندارد.

به هر حال اسدی با اینکه سابقه زندان داشت سردبیر گزارش فیلم بود و با حضور در پیش مسئولان و تعریف از خاطراتش در مورد هم بند بودن در سلولی مشترک با مقامات عالی  پیش از وقوع انقلاب اسلامی، درحوزه چاپ و نشر و دریافت سهیمه کاغذ چه رانت هایی را دریافت نکرد.

 کار دیگری اسدی اخاذی  ازاهالی سینما بود. درواقع با آنان تماس می گرفت و از اسرار آنان آگاه می شد و با آنان تماس می گرفت و اگر پولی به آنان پرداخت نمی شد بر علیه آنان خبر می زد و دامنه انتشار اخبار منفی را تا جایی ادامه می داد که طرف مقابل تسلیم شود.

بهرام بیضایی و مسعود کیمیایی هدف اخاذی از سوی این فرد قرار گرفتند. ماجرای پر ابهام ملاقات کیمیایی با بیضایی دستمایه ای حمله به این دو قرار گرفت و زمانی که بیضایی و کیمیایی حاضر نشدند که در مقابل اخاذی اسدی کوتاه بیاییند، جلد مجله فیلم به ملاقات این دو فیلمساز با سعید امامی اختصاصی یافت.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی


 

از چاپ نخستین گزارش ملاقات بیضایی و کیمیایی با سعید امامی، گزارش فیلم هر اثر مسعود کیمیایی را بر اساس پارامترهای امنیتی و ارتباط با سعید امامی تحلیل می کرد و در جعلی تاریخی اصرار داشت به مخاطبان سینمای پر از مخاطب کیمیایی بقبولاند که اراده سعید امامی در آثار کیمیایی متجلی است و تیتر معروف «یاران امامی در سینما» دستمایه چندین مقاله از سوی تحریریه گزارش فیلم قرار گرفت.

بهرام بیضایی


صرف نظر از درست یا نادرست بودن این ادعا، فشارهای رسانه ای توسط ماهنامه فیلم گزارش فیلم گسترش یافت کرد و ترور رسانه ای مسعود کیمیایی برای ملاقاتی که نمی توان صحت آن را تایید کرد یک دهه ادامه  یافت و دامنه این فشارها حتی دستمایه ای شد تا چهره های  سیاسی رسانه های اصلاح طلب در مقطعی مسعود کیمیایی را تحت فشار قرار دهند.

اما پشت پرده این رویدادها غیر از اخاذی مالی از مسعود کیمیایی یک هدف سیاسی و ایدئولوژیک نیز داشت. اگر مسعود کیمیایی تن به اخاذی هوشنگ اسدی می داد، تسویه حساب های سیاسی با این سینماگر متوقف می شد، اما کیمیایی با اینکه بسیاری از اطرافیانش از جمله اسفندیار منفردزاده گرایشات رادیکال مارکسیستی داشتند اما پس از انقلاب مسیر سیاسی مستقل خود را طی کرد.

اما در سوی دیگر این منازعات رادیکال، سمپات های دیگر گروه های مارکسیستی وارد مطبوعات سینمایی شدند و مسیر آرامی را پی گرفتند.
 

به غیر از مجله گزارش فیلم، یک مجله سینمایی دیگری منتشر می شود که اعضای موثر آن در روزنامه آیندگان  قبل از انقلاب رهبری کانون های هنری حزب توده را بر عهده داشتند.

«ش. ج. ن» یکی از نویسندگان این نشریه در جشن انجمن منتقدان در شهریور ۱۳۹۰ ورود خود را به این نشریه اینگونه توصیف می کند:" وقتی که من وارد این نشریه شدم دو منتقد جریان ساز این نشریه در دهه شصت «خ. د» و «الف. ط» به جای آنکه از من از مبانی سینمایی و فیلم هایی که تماشا کرده ام سئوال کنند درباره اینکه چقدر به مبانی مارکسیستی آگاهی دارم، سئوال می کردند. جالب اینجاست که «ش. ج. ن» پس از مدتی یک نشریه سینمایی تاسیس می کند و نکته جالب اینجاست که اغلب این نویسندگان یکصدا سینمای پاراجانف و تارکوفسکی را در جریده هایشان (در دهه شصت) ستایش می کنند و فیلم های ظاهرا ممتاز سینمای ایران بر اساس  جهت دهی این نشریات به مسیر مشابه سینمای شوروی کمونیستی و فیلمسازان مذکور هدایت می شود.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی
پاراجانف و تارکوفسکی

این جهت دهی همچنان پس از ۴۰ سال همچنان حفظ می شود، ممکن است تغییر جهت داده باشد اما در دوره کنونی از فیلمسازان مخالف خوان و آلترتانیو لیبرال بشدت حمایت می کند.

این مقدمه سایه سنگین وابستگان ایدئولوژی مارکسیت را حداقل در حوزه مطبوعات سینمایی اثبات می کند و موجب می شود که اظهار نظر ظاهرا رادیکال رئیس سازمان رسانه ای اوج در مورد تاواریش های سینمایی،   در افکار عمومی پذیرفته شود.

اما  مارکسیست های سینمای در حوزه مطبوعات دوران دلپذیری را پشت سر می گذارند. در حالیکه اقلیت هواداران انقلاب در حوزه سینما رسانه ای ندارند، عده ای از فعالان سینمایی با گرایش مارکسیستی در دهه شصت و هفتاد چند هفته نامه سینمایی تاسیس می کنند و نویسندگان فراوانی با گرایشات مارکسیستی در مطبوعات سینمایی ایران گسترش پیدا می کند.

طبیعی است که این روند در چند دهه بعد با ظهور رسانه های رسمی های ثبت نشده در فضای مجازی دوباره پدیدار می شوند و  با پدیده هوشنگ اسدی های نوینی مواجه می شویم که  در نمایش رسانه ای وطن پرست بودن، مبارزه علیه فساد مالی در سیستم، تبیین افکار مارکس و انگل و حمایت از چپ های قدیمی  دنبال می کنند.

در واقع هر آنچه در «گزارش فیلم» به سردبیری هوشنگ اسدی اتفاق می افتاد در یکی از این کانال های تلگرامی خودمهم پندار دوباره تکرار می شود. در گزارش فیلم وقتی فیلمسازان و تئوریسن های  مرتبط با گرایش چپ اظهار نظری می کردند، به بخش های مهمی  از این مجله تبدیل می شد. حالا یکی از همان کانال های تلگرامی همان مشی را در پیش گرفته و سعی در احیای گفتمان چپ دارد.

مسعود ده نمکی

در واقع فرمولی که اسدی در حوزه رسانه های رسمی پیگیری می کرد امروز درگفتمان کانال های تلگرامی ظاهرا سینمایی امروزی نمود پیدا می کند. اما این گفتمان دچار اعوجاجاتی می شود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروری بسیاری از وابستگان حزب توده و سمپات های آنان به کشورهای لیبرال دموکراسی گریختند و ایدئولوژی گذشته خود را رها کردند.

این مشی امروز در کانال های تلگرامی که کنش گری هوشنگ اسدی را در پیش گرفته اند بازتولید می شود، یعنی در جایی که منافع مالی توسط برخی تهیه کنندگان بخش خصوصی تامین شده از سرمایه سالاری در سینما حمایت می کنند.
 

این کانال تلگرامی چون الگوبرداری شده از مشی رسانه ای «گزارش فیلم» است پستی را منتشر می کند و رسانه ها رسمی را متهم به سکوت در برابر فساد می کند. همانطور که اسدی سال ها رسانه ها را به سکوت در برابر نهادهای نظارتی و ورودشان به سینما فاقد مستندات کافی متهم می کرد.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی
حمایت تاواریش از تاواریش

اما پرسش حائز اهمیت  این است که مگر گفتمان چپ، مگر گفتمانی ضد سرمایه سالاری در جوامع پیشرفته نیست!؟   کانالی که گفتمان ضدفساد و عدالت را دنبال می کند، نباید منتقد سرمایه سالاری باشد. چون غلطیدن در ورطه حمایت از چپ قطعا پارادوکس ایجاد می کند و ناگهان  از دنبال روهای تلگرامی و اینستاگرامی امروزی هوشنگ اسدی چنین متنی منتشر می شود.

مسعود ده نمکی
حمایت از ورود سرمایه های نامشخص به سینما


 

طبیعی است که ارگان هایی نظیر اوج، حوزه هنری و فارابی مولد توزیع عادلانه ثروت میان اهالی سینما هستند و البته خط مشی ملی – میهنی متجلی در حمایت های مالی اهمیت فراوانی دارد، اما کانال افشاکننده اختلاس گران و پرچمدار تو خالی مبارزه با پول های فاسد فاقد هیچ مستندانی جمیع رسانه های دولتی را متهم به حمایت از فساد نهادینه شده در سینما می کند.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

همانطور که هوشنگ اسدی نهادهای امنیتی را فاقد هیچ مستندانی متهم به دخالت در امور سینما می کرد، هر چند که این دخالت و جهت دهی را نمی توان کتمان کرد اما اسدی از این فرصت برای تلکه کردن اهالی سینما بهره می برد.

در ادامه جهت دهی در افکار عمومی تهیه کنندگان خصوصی تازه وارد تطهیر می شوند و پرونده برخی متهمان به عنوان سمبل فساد و خبرپراکنی مورد هدف قرار می گیرد.

در بخشی از گزارش های هوشنگ اسدی در گزارش فیلم فیلمسازان مرتبط با سعید امامی  و  ملاقات  همچنان در هاله ابهام دو فیلمساز با این شخص، سال های متمادی دستاویزی برای حمله به فیلمسازانی بود که حتی قصد احیای ارزش انقلابی را در آثارشان داشتند  و از سوی دیگری دستاویزی بود تا عنوان فیلم انقلابی و ارزشی با اتهام زنی اسدی با عنوان" دخالت نیروهای امنیتی " به محدوده ای تبدیل شوند که فیلمسازان کمتری وارد این حوزه شوند. در واقع اسدی فیلم ارزشی بر اساس معیارهای انقلاب را در حوزه گفتمانی سینما،   تبدیل به ضد ارزش  کرد و با نسبت دادن عنوان حکومتی، امنیتی، دولتی، قصد داشت دایره تولید چنین آثاری محدود شود.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

در واقع مبارزه با سرمایه های دولتی  در سینما یک دستاویز است تا در لوای آن فیلمسازی همسو با حاکمیت یا دولت مورد عتاب و نقد قرار گیرد. تاریخ از سیکلی تکرار شونده برخودار است.   مطبوعات سینمایی علی الخصوص عملکرد «گزارش فیلم» در رسانه های مجازی فاقد نظارت در حال تکرار است و برخی افراد با همان گرایشات سیاسی مشغول بازتولید آن مشی و روش هستند.  

به عنوان مثال مستند تولید شده یکی ازهمین ادمین های کانالی سینمایی از یکی از شبکه های رسانه ملی آنهم با رویکرد کاملا سازمانی تاواریش های سمپاتیک به حزب توده تحت عنوان «قدیس» پخش می شود و فرافکنی به سیاق هوشنگ اسدی دوباره احیا می شود. هوشنگ اسدی به دلیل هم سلولی بودن با مقامات عالی  تحت این عنوان و با  افتخار به سراغ مسئولان دولتی می رفت و بیشترین کمک های دولتی از جمله یارانه مطبوعاتی و سهمیه کاغد را دریافت می کرد و در جریده اش سعی می کرد به عنوان مخالف آلترناتیو فیلم هایی با بودجه دولتی جلوه کند.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی


 

همزمان با پخش مستند قدیس فارغ از بحث های مضمونی که گرایش حزب توده در آن متجلی است، مولف در گفت و گو با صبا آذرپیک خبرنگار اصلاح طلب ادعای استقلال می کند که از این مستند چیزی دستگیرش نشده است.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

اما مصطفی وثوقی کیا دبیر فرهنگی روزنامه هفت صبح در توییت دیگری نسبت به فضای معترضانه پخش گرفته پس از مستند قدیس دیگری اثبات می کند که سازنده مستند قدیس و ادمین یک کانال سینمایی، تامین هزینه های مالی مستندش حوزه هنری بوده است اما برای مظلوم نمایی در مقابل صبا آذرپیک مظلوم نمایی می کند، تا بازهم همان رفتارهای تیپکال هوشنگ اسدی در فضای مطبوعات غیررسمی سینمایی دوباره تکرار شود.

مستند قدیس

 
البته دارندگان چنین گرایشاتی معمولا ژانر سیاسی معین و مشخصی ندارند. یک روز از یک جناح تمجید میکنند و روز دیگر آنان را تکفیر می کنند.

البته ماهیت و هویت اداره کنندگان کانال های تلگرامی به دلیل اخذ مجوز مشخص نیست اما گردانندگان با اتکا به همان برندهای خودساخته در فضای مجازی راه هوشنگ اسدی های دیگری را هموار می کنند. اسدی وقتی به دنبال گرفتن یارانه مطبوعات و سهمیه کاغذ وارد وزارت ارشاد می شد بشدت رویکرد انقلابی داشت اما در تحریریه گزارش فیلم همانی بود که امروز در رسانه روز آنلاین است. ادمین کانال همان روش سنتی اسدی در توییتر یک گفتمان را دنبال می کند، در اینستاگرام رویه دیگری را بازتولید می کند و در تلگرام مشی دیگری را در پیش می گیرد. در توییتر علیه جریان انقلابی موضع می گیرد.

 
 

منوچهر شاهسواری

وزارت ارشاد

در کانال تلگرامی خود موضع کیهان و تسنیم را تکریم می کنند.


 

همایون اسعدیان

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

و گاهی یادنامه ای را برای مخالفان حاکمیت در خارج از کشور منتشر می کنند و مواضع روزنامه کیهان را به چالش می کشند.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی


 

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

جالب اینجاست که تحلیل گر کانال ادعایی را در مورد اداره تلویزیون توسط کیهان مطرح می کند اما مستند قدیس ساخته او از شبکه سوم پخش می شود.

در ادامه چنین روند متناقضی فردای روز ممکن است استوری اینستاگرام ادمین این کانال، نوستالوژی از خوانندگان زن قبل با مضمون نبودی آزادی برای آواز خوانی بانوان باشد.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی

دامنه این رفتارهای شبه پاپاراتزی و اعوجاجات شبه رسانه ای و دقیقا الگوبرداری شده از هوشنگ اسدی است. یک روز کوب و یک روز سرکوب، مشی رسانه ای است که هوشنگ اسدی همچنان دنبال می کند.

,کانال تلگرامی کات,مسعود ده نمکی,احسان محمدحسنی
حمله توهین آمیز به مسعود ده نمکی

حملات مکرر به مسعود ده نمکی برای علاقه مندان سینما و مطبوعات سینمایی یادآور جدل مکرر هوشنگ اسدی با مسعود کیمیایی است که هیچگاه در برابر حملات ماهنامه گزارش فیلم تسلیم نشد و از باج دادن به این رسانه امتناع کرد. در صورتیکه خبر ساخت سریال «دادستان» دامنه چپ و راست را درنوریده است و انتشار این خبر در فضای مجازی و چاپی نشان می دهد، اقبال به آثار ده نمکی فراتر از دسته بندی های سیاسی است. اما تاواریش زاده ای که مسیر هوشنگ اسدی را در باج گیری تکرار می کند، از حمله به مسعود ده نمکی دست نخواهد کشید، مگر اینکه ده نمکی مثل بسیاری دیگر از فریب خورده های سینما مسیر شیتیل را برای نئوتاواریش های سینما هموار کند.

.

منبع : mashreghnews.ir